Prostatitis is een uitsluitend mannelijke ziekte die gepaard gaat met ontsteking van de prostaatklier (prostaat). Vaker komt de ziekte voor bij mannen ouder dan 30 jaar. Elk jaar worden steeds meer mannen met dit probleem geconfronteerd, maar de meerderheid van de vertegenwoordigers van de sterkere helft van de mensheid heeft uit schaamte geen haast om naar een dokter te gaan.
Waarom is prostatitis gevaarlijk?
Volgens de statistieken heeft elke tweede man minstens één geval van prostaatontsteking in zijn anamnese. Mannelijke onvruchtbaarheid en erectiestoornissen zijn de meest onschuldige complicaties van prostatitis. Ontsteking van de prostaatklier zonder tijdige en adequate behandeling kan tot veel rampzaliger gevolgen leiden. Tegen deze achtergrond kunnen vesiculitis, epididymitis, orchitis, stenen (calculeuze prostatitis) en cysten, prostaatabces en sclerose van de klier ontstaan.
Het is noodzakelijk om prostatitis te behandelen, zelfs als u er geen last van heeft, omdat het een voortdurend actieve bron van infectie in het lichaam is. U kunt bij de kliniek terecht voor diagnose en effectieve behandeling van prostatitis.
Oorzaken van prostatitis
De redenen voor de ontwikkeling van prostatitis zijn als volgt:
- ziekten van het urogenitale systeem (cystitis, urethritis, pyelonefritis);
- seksueel overdraagbare infecties (trichomoniasis, gonorroe);
- infecties door afgelegen ontstekingshaarden geassocieerd met longontsteking, griep, keelpijn, furunculose;
- chronische constipatie, waardoor een man regelmatig moet inspannen;
- een sedentaire, sedentaire levensstijl, onregelmatig seksleven, wat leidt tot stagnatie van afscheidingen;
- urineretentie - een gezwollen blaas verhoogt de druk op de prostaat;
- frequente onderkoeling (of oververhitting);
- verwondingen in het bekkengebied;
- hormonale stoornissen die het immuunsysteem verzwakken.
Prostatitis wordt veroorzaakt door pyogene microben - Escherichia coli, streptokokken en stafylokokken, mycoplasma's, Candida-schimmels, Trichomonas, tuberkelbacillen. Ze vermenigvuldigen zich onmiddellijk en vernietigen zeer snel prostaatweefsel, wat resulteert in ontstekingen.
In de meeste gevallen treedt prostatitis op nadat de infectie via de urethra de prostaatklier binnendringt. Minder vaak wordt het via de bloed- of lymfestroom naar het orgaan vervoerd, of via het rectum of de blaas. Een verminderde immuniteit is vooral gevaarlijk voor de prostaat: deze raakt onmiddellijk ontstoken in de aanwezigheid van ongunstige factoren zoals chronische vermoeidheid, stress, gebrek aan slaap en slechte voeding.
Bij afwezigheid van seksuele activiteit en een levensstijl met weinig beweging verslechtert de bloedtoevoer naar de bekkenorganen, wat leidt tot zuurstofgebrek in het prostaatweefsel en congestie. Een stagnerende secretie is een ideale omgeving voor de ontwikkeling van pathogene micro-organismen die ontstekingen veroorzaken.
Typen, vormen en symptomen van prostatitis
Het type en de vorm van prostatitis worden geclassificeerd afhankelijk van de oorzaak van de ziekte. Er zijn:
- Bacteriële prostatitis - ontsteking wordt veroorzaakt door infectie. Bacteriële prostatitis komt voor bij jonge mannen en oudere mannen.
- Congestieve prostatitis - de reden is stagnatie van de afscheiding, enz. Je moet niet denken dat congestieve prostatitis niet gevaarlijk is en zal verdwijnen zodra een man het probleem van regelmatige seksuele activiteit oplost. De congestieve vorm wordt zeer snel aangevuld door een infectie en congestieve prostatitis wordt gecompliceerd door de bacteriële vorm.
- Berekende prostatitis — er vormen zich stenen in de prostaatklier (dit is een complicatie van onbehandelde chronische prostatitis). Dit is waarschijnlijker een ziekte van oudere mannen die het advies van een uroloog hebben genegeerd.
Afhankelijk van de vorm waarin het voorkomt, worden acute en chronische prostatitis onderscheiden. Acute ontstekingen zijn op hun beurt verdeeld in focale, diffuse en gecompliceerde vormen. Gecompliceerde prostatitis is erg gevaarlijk. Dit is niet alleen een ontsteking - het is een krachtig proces dat leidt tot een abces (etterende ontsteking), trombose van de prostaatvaten en andere problemen.
Prostatitis manifesteert zich op verschillende manieren. Het acute beloop van de ziekte wordt gekenmerkt door hevige pijn, terwijl het chronische proces perioden asymptomatisch kan zijn.
Belangrijkste tekenen van prostatitis:
- pijn in het bekkengebied, geslachtsorganen;
- intermitterende, zwakke stroom tijdens het urineren;
- frequente drang om de blaas te legen,
- urineretentie;
- zwakke erectie;
- gebrek aan orgasme;
- voortijdige ejaculatie.
Het is onmogelijk om prostatitis te diagnosticeren op basis van alleen de symptomen, omdat soortgelijke symptomen gepaard gaan met andere urologische ziekten. Verminderd urineren en pijn zijn bijvoorbeeld aanwezig bij prostaatadenoom (goedaardige hyperplasie), cystitis (blaasontsteking), kankertumoren in de urogenitale organen, enz.
Diagnose van prostaatontsteking
Ziekten gerelateerd aan het urogenitale gebied (inclusief prostatitis) worden behandeld door een uroloog.
Er zijn verschillende methoden waarmee u de toestand van de prostaatklier kunt beoordelen en mogelijke pathologieën kunt identificeren:
- anamnese afnemen (de patiënt ondervragen);
- algemeen onderzoek;
- rectaal onderzoek;
- onderzoek van prostaatafscheidingen;
- analyse voor seksueel overdraagbare infecties;
- echografie van de prostaat, echografie van het scrotum en echografie van de bekkenorganen.
Het is absoluut noodzakelijk om een grondige diagnose van prostatitis te ondergaan, omdat het succes van de behandeling afhangt van de nauwkeurigheid van de resultaten.
Behandeling van prostatitis
Na het stellen van een diagnose, het bepalen van de oorzaak en de vorm van prostatitis, schrijft de arts een behandeling voor. Meestal is dit een reeks maatregelen die voor elke patiënt afzonderlijk worden geselecteerd. Dus in de aanwezigheid van microbiële pathogenen krijgt de patiënt antibiotica voorgeschreven. Bovendien gebruiken ze voor de behandeling van prostatitis:
- ontstekingsremmende medicijnen;
- pijnstillers (krampstillers);
- voedingssupplementen, vitaminen;
- prostaatmassage;
- therapeutische oefeningen;
- volksremedies (met toestemming van de arts);
- fysiotherapie gericht op het verbeteren van de doorbloeding;
- chirurgische ingreep (in een vergevorderd stadium).
Naast de hoofdbehandeling is het erg belangrijk dat de patiënt zijn vorige levensstijl verandert: goed gaat eten, aan lichaamsbeweging doet en een regelmatig seksleven leidt. Deze factoren zijn de sleutel tot snel herstel en langdurige remissie.
Ontsteking van de prostaatklier verdwijnt niet spoorloos. Het proces is onomkeerbaar als de patiënt gebieden met sclerotisch weefsel heeft (littekens, verkalkingen, kleine steentjes). Daarom geldt: hoe eerder de behandeling voor prostatitis wordt gestart, hoe groter de kansen van de patiënt op volledig herstel.
Is het mogelijk om prostatitis te genezen met traditionele methoden?
Het internet staat vol met traditionele medicijnrecepten voor de behandeling van prostatitis. Wat ambachtslieden - genezers - niet beloven. Naar hun mening kan een ontsteking van de prostaat bijvoorbeeld binnen 1 uur worden genezen. Is dit echt? Natuurlijk niet!
Chinese prostatitispleisters, magische verwarmingskussens, kloosterthee en soortgelijke methoden kunnen de toestand alleen maar verergeren. De traditionele geneeskunde ontkent niet dat urologische verzameling, afkooksels van kruiden met bacteriedodende eigenschappen, vitamines en mineralen nuttig zijn voor prostatitis, maar alleen als gelijktijdige behandeling, en niet als vervanging voor de recepten van urologen.
Hetzelfde kan gezegd worden over urologische massage en fysiotherapie. Deze methoden zijn zeer effectief, maar alleen als u antibiotica gebruikt die bacteriën vernietigen die ontstekingen aan de prostaat veroorzaken. Prostatitis kan op geen enkele andere manier worden behandeld dan met medicijnen!
Chronische prostatitis
Chronische prostatitis is een langdurige, trage inflammatoire laesie van de prostaatklier (prostaat), die leidt tot seksuele disfunctie en mannelijke onvruchtbaarheid. Chronische prostatitis moet worden behandeld.
Typen en oorzaken van chronische prostatitis
Er zijn twee soorten chronische prostatitis:
- Niet-bacterieelniet geassocieerd met infectie. Het wordt veroorzaakt door stagnatie van de secreties als gevolg van inactiviteit en een onregelmatig seksleven.
- Bacterieelveroorzaakt door microbiële infectie
De infectie komt op verschillende manieren in de prostaat terecht. Hematogene en lymfogene (met bloed- en lymfestroom) (de bacteriële focus kan zich buiten het urogenitale gebied bevinden). Oplopend - via de urethra en aflopend - vanuit de nieren, dus deze organen moeten eerst worden gecontroleerd.
De ziekte wordt veroorzaakt en verergerd door:
- zwakke immuniteit;
- frequente onderkoeling;
- spanning;
- alcoholgebruik (beïnvloedt de bloedtoevoer en de vaataandoening);
- organische pathologieën van het urinestelsel
Diagnose en behandeling van chronische prostatitis
Behandeling is onmogelijk zonder de juiste diagnose. Meestal is dit een onderzoek van de klier via het rectum en een echografisch onderzoek. De diagnose wordt bevestigd met behulp van tests:
- urine en bloed;
- prostaatsecretie en urethrale uitstrijkjes, die worden gecontroleerd op bacteriën en leukocyten;
- PCR is een diagnosemiddel dat trage en latente infecties detecteert.
Voor de behandeling van prostatitis wordt het volgende voorgeschreven:
- antibiotica, opneembare medicijnen, krampstillers;
- alfablokkers die congestie in het bekkengebied verlichten;
- vitamines en immunostimulantia die de afweer van het lichaam versterken;
- fysiotherapeutische procedures - prostaatmassage, elektroforese, lasertherapie.
- Fysiotherapie verbetert de metabolische processen in de klier, waardoor de gevolgen van stagnatie worden geëlimineerd;
- Prostaatmassage, waarbij opgehoopte afscheidingen worden verwijderd en de werking van de klier verbetert.
Voor een succesvolle behandeling van de ziekte is een goed dieet noodzakelijk, met een beperking van zoute, pittige en moeilijk verteerbare voedingsmiddelen.
Na de behandeling moet u periodiek een uroloog bezoeken en uw gezondheid controleren, aangezien chronische prostatitis vatbaar is voor terugval.
Berekende prostatitis
De meest voorkomende urologische ziekte die bij mannen kan voorkomen, is ernstige prostatitis. Tijdens ziekte verschijnen er stenen in het prostaatgebied, die pijn veroorzaken.
De ziekte moet op tijd worden behandeld, anders kan het verschijnen van pus niet worden vermeden, wat tot onvruchtbaarheid zal leiden. Er kan paraproctitis optreden, waarbij het weefsel nabij het rectum ontstoken raakt. Mannen kunnen vrouwen infecteren tijdens geslachtsgemeenschap, wat zal leiden tot gynaecologische aandoeningen. Wanneer deze ziekte wordt verwaarloosd, is deze onomkeerbaar!
Oorzaken van ernstige prostatitis
Op basis van de oorzaken van afzettingen in het prostaatgebied kunnen ze worden onderverdeeld in waar en onwaar. Echte stenen worden geleidelijk gevormd in het klierkanaal, als gevolg van de gelaagdheid van sedimenten. Valse stenen komen de prostaat binnen via de urogenitale organen - de blaas of de nieren.
De belangrijkste reden waarom ernstige prostatitis optreedt, is stagnerende secretie in de prostaatklier. Dit proces is mogelijk als de secretie met verstoringen de urethra binnendringt. Dit gebeurt als gevolg van verschillende factoren die ontstekingen en vernauwing van de kanalen veroorzaken: de aanwezigheid van acute prostatitis, adenoom of als gevolg van chronische bacteriële of niet-bacteriële prostatitis.
Een andere belangrijke reden voor het optreden van de ziekte is urinevocht dat in de prostaat terechtkomt. Als de functionaliteit van de spierring op de kruising van de prostaat en de urethra verminderd is, kan deze pathologie niet worden vermeden. Elke infectie, verwonding, verstoring van het zenuwstelsel of zelfs een verkeerd geplaatste katheter kan een probleem veroorzaken.
Stenen worden gevormd in twee soorten:
- Bij prostaatadenoom of als gevolg van chronische prostatitis worden zogenaamde exogene stenen gevormd, waarvan de samenstelling lijkt op stenen uit de urinewegen.
- Endogene stenen zijn klein van formaat, niet meer dan 4 mm. De reden voor hun uiterlijk is stagnerende prostatitis. Dergelijke stenen worden lange tijd niet gedetecteerd, omdat ze geen noemenswaardige pijn veroorzaken.
Symptomen van berekende prostatitis
De symptomen van de ziekte lijken op chronische prostatitis. De ziekte wordt aangegeven door de aanwezigheid van slapeloosheid, een schending van de algemene toestand en een toename van lichte koorts.
Vaak manifesteert de ziekte zich als volgt:
- Er treedt pijn op. De maag “steekt” onderaan met impact in de onderrug en billen. Pijn kan optreden tijdens intieme relaties of op het toilet.
- Het plassen is verstoord. Frequent verlangen om “klein” te worden en tegelijkertijd een gevoel van onvolledige uitscheiding van urinevocht. Vertraagde emissie of frequente uitstapjes naar het toilet 's nachts.
- Bij erectiestoornissen vermengt sperma of urine zich gedeeltelijk met het bloed.
De arts zal een diagnose stellen door de resultaten van de volgende tests te ontvangen:
- bloed-, urine-, spermatesten;
- Echografie van de prostaat;
- röntgenfoto;
- CT;
- urografie.
Behandeling van ernstige prostatitis
Er zijn 2 soorten behandelingen voor deze ziekte: medicatie en chirurgie.
- Als er afzettingen zijn gevormd van stenen tot 4 mm, kunt u medicijnen en fysiotherapie proberen. De toestand verbetert na het innemen van complexe vitamines, ontstekingsremmende medicijnen en andere medicijnen die de arts zal selecteren.
- Als de stenen de toegestane grootte overschrijden, wordt het geslachtsorgaan ontleed en worden de stenen verwijderd. Een modernere methode is het verpletteren van formaties met behulp van een laser met lage intensiteit. Met dit effect worden de stenen tot zand vermalen en verlaten ze met afscheiding het lichaam.
Preventie van ernstige prostatitis - regelmatig seksleven, dieet met een minimale hoeveelheid zout, slechte gewoonten opgeven, jaarlijks preventief onderzoek door een uroloog. Probeer jezelf niet te trakteren; het is het beste om hulp te zoeken bij specialisten in de kliniek.