Typen en symptomen van prostatitis

Prostatitis is een ontsteking van de prostaatklier, die verantwoordelijk is voor de samenstelling en viscositeit van sperma, dat wil zeggen voor het vermogen van een man om te bevruchten. Ontsteking in het orgaan schaadt de productie van afscheidingen (prostaatsap), er treedt pijn op, het plassen wordt belemmerd en de erectie verzwakt.

Diagnose van prostatitis bij een man met behulp van een afbeelding

Prostatitis wordt jonger

Eerder werd aangenomen dat prostatitis een ziekte van ouderen was. Misschien was het zo. Maar nu wenden vooral jonge mannen zich tot een uroloog met symptomen van prostatitis. Dit komt door het feit dat er veel redenen zijn voor de ontwikkeling van prostatitis, en de meeste daarvan bevinden zich in de risicozone van seksueel actieve mensen.

Volgens medische statistieken zijn symptomen van prostatitis aanwezig bij 40% van de mannen onder de 40 jaar. Bij mannen ouder dan 50 bereikt de incidentie 50%. Bij elke derde mannelijke vertegenwoordiger wordt de ziekte chronisch door gebrek aan of onderbehandeling.

Oorzaken van prostatitis

Elke ontsteking in het lichaam, ook in de prostaat, kan om twee redenen optreden: infectie en invloeden van buitenaf. Daarom kunnen alle oorzaken van prostatitis in 2 grote groepen worden verdeeld: infectieus en niet-infectieus.

Infectieziekten omvatten:

  1. Genitale bacteriële infecties. Chlamydia, trichomoniasis, gonorroe en andere ziekteverwekkers die tijdens seksueel contact worden overgedragen, dringen de klier binnen en veroorzaken ontstekingen.
  2. Virale infecties. Papillomavirus, herpes, griep, rubella - ziekteverwekkers veroorzaken ontstekingen, die snel chronisch worden. Infectie vindt hematogeen (via bloed) of, zoals in het geval van HPV, via seksueel contact plaats.
  3. Schimmelinfecties. Bij candidiasis dringen micro-organismen de urethra binnen. Het risico om ziek te worden is groter als een man onlangs antibiotica heeft gebruikt.
  4. Veel voorkomende infecties. Stafylokokken, enterokokken en andere ziekteverwekkers die bronchitis, pyelonefritis en andere ernstige ziekten veroorzaken, kunnen ook prostatitis veroorzaken. De oorzaak van een ontsteking kan bijvoorbeeld de tuberculosebacil van Koch of Escherichia coli zijn. Ziekteverwekkers dringen hematogenisch de klier binnen - via het bloed, van het ene geïnfecteerde orgaan naar het andere. Zelfs als u onbehandelde cariës heeft, kunt u prostatitis krijgen.

Niet-besmettelijk zijn onder meer:

  1. Blessures, schade. Prostatitis wordt veroorzaakt door zenuwbeschadiging in de urinewegen veroorzaakt door een operatie of trauma.
  2. Immuun-, endocriene en neurologische aandoeningen (beknelde zenuwen).
  3. Frequente onderkoeling. Winterpret - cheesecake-schaatsen en schaatsen zonder thermisch ondergoed - is een directe weg naar een uroloog met symptomen van prostatitis. Zwemmen in koud water zal je daar ook naartoe leiden.
  • Ontsteking geassocieerd met urine en ejaculaat dat de prostaatkanalen binnendringt.
  1. Sedentaire levensstijl. De gewoonte om te zitten zonder fysieke warming-up leidt tot stagnatie van het bloed in het bekken en verstoring van de werking van de prostaat.
  2. Onregelmatig seksleven. Het resultaat is stagnatie van vocht in de prostaat en ontsteking van het orgaan.

Natuurlijk lopen niet alle mannen met cariës het risico om prostatitis te krijgen. De kans om ziek te worden is alleen groot als uw immuunsysteem zwak is.

Factoren die predisponeren voor de ontwikkeling van prostatitis:

  • frequente morbiditeit;
  • spanning;
  • leven in slechte milieuomstandigheden;
  • slechte voeding;
  • slechte gewoonten;
  • gebrek aan slaap.

Soorten prostatitis

Er zijn 4 hoofdtypen prostatitis: acute, chronische bacteriële, chronische abacteriële en prostatodynie. De vormen verschillen in de ernst van de symptomen en het beloop.

Seksuele disfunctie als gevolg van prostatitis komt bij elke tweede man voor; patiënten klagen over een verslechterende erectie en een verminderd libido.

De ziekte veroorzaakt niet alleen problemen met het seksuele leven. Het wordt geassocieerd met urinewegstoornissen en chronisch pijnsyndroom (pijn in het bekken, rug, gewrichten).

Moderne classificatie en symptomen van prostatitis:

  • I. Acute bacteriële prostatitis. Het komt zelden voor, in slechts 5% van de gevallen. De oorzaak is oplopende urineweginfecties. De pathologie kan chronische - chronische bacteriële prostatitis worden. De symptomen van acute prostatitis komen goed tot uiting: koorts, pijn in de lies, uitstralend naar het heiligbeen, penis of rectum, en treedt ook op bij het palperen van de geslachtsorganen. Een duidelijk symptoom zijn problemen met plassen.
  • II. Chronische bacteriële prostatitis. Zelden gediagnosticeerd. Veroorzaakt terugval van urineweginfecties. Symptomen van de pathologie: verzwakking van de erectie, ongemak tijdens geslachtsgemeenschap, tijdens plassen en ontlasting. Branden en jeuk in het perineale gebied. Zwaarte in het genitale gebied.
  • III. Chronisch bekkenpijnsyndroom (chronische prostatitis). De meest voorkomende vorm (ruim 90%). Vroeger werd de pathologie abacteriële prostatitis genoemd, omdat deze groep niet-infectieuze ziekten omvat. Een kenmerk van de pathologie is de aanwezigheid van urologische pijn. Oncologische en neurologische laesies behoren niet tot de groep. Het is op zijn beurt onderverdeeld in categorieën IIIa - komt voor bij ontsteking (er zitten leukocyten in de urine en prostaatuitstrijkjes), IIIb - zonder ontsteking.
  • IV. Chronische prostatitis - chronische ontsteking van de klier. De pathologie ontwikkelt zich asymptomatisch en wordt meestal gedetecteerd tijdens een onderzoek naar onvruchtbaarheid of bij het zoeken naar de oorzaken van een verhoging van het niveau van de PSA-marker in het bloed. Het standaardonderzoeksschema is het verzamelen van de eerste, tweede portie urine, het verkrijgen van prostaatsap en het verzamelen van het derde portie urine. Microscopie van het biomateriaal zal de ontsteking en de locatie ervan onthullen.

Hoe onderscheid te maken tussen acute en chronische prostatitis

Symptomen van acute prostatitis zijn uitgesproken:

  • er wordt plotseling pijn gevoeld in het perineum, die kan uitstralen naar de rug of de lies;
  • lichaamstemperatuur stijgt;
  • plassen wordt frequenter, 's nachts ervaren mannen de drang 5 keer of vaker;
  • er wordt pijn gevoeld bij het urineren, die toeneemt bij de ontlasting;
  • de vloeistofstroom verzwakt en wordt onderbroken door compressie van de urethra door zwelling;
  • er kan bloed in de urine zitten;
  • er is geen gevoel van het legen van de blaas;
  • vergroting van de klier - bij palpatie zal het ontstoken orgaan volumineuzer en pijnlijker zijn.

Complicaties van acute prostatitis zijn zeer gevaarlijk:

  • acute urineretentie, tot volledig onvermogen om te plassen;
  • abces (zweer) van de prostaatklier, dat kan barsten met een uitstorting van etter;
  • paraprostatitis (omringende weefsels raken ook ontstoken);
  • flebitis (ontsteking) van de veneuze plexus.

Symptomen van chronische prostatitis

  • pijn, ongemak in de lies, testikels of penis, uitstralend naar de onderrug, het rectum, de onderbuik;
  • verhoogde pijn tijdens ejaculatie, plassen, ontlasting;
  • neuropathische pijn;
  • urine-incontinentie of onvermogen om te tolereren, frequente drang;
  • de noodzaak om te spannen tijdens het urineren, de urinestroom is zwak en onderbroken en kan naar de zijkant gaan;
  • branden in de urethra;
  • erectiestoornissen en ejaculatiestoornissen (mogelijk bloed in sperma);
  • ziekten van de urogenitale organen komen vaker voor en komen terug;
  • de prostaatklier is vergroot.

Relatie met andere ziekten

De anatomie van het mannelijke voortplantingssysteem is zodanig dat infectie gemakkelijk van het ene orgaan naar het andere stroomt. De ziekte kan een ontsteking van de bijbal (epididymitis), zaadblaasjes (vesiculitis) en zaadbal (orchitis) veroorzaken.

Het ontstekingsproces vanuit de zaadbal, de urethra, kan hoger stijgen en naar de prostaat gaan.

Prostatitis en kanker

Ontsteking van de klier wordt geassocieerd met tumoren. Het risico op goedaardige en kwaadaardige tumoren neemt toe met de leeftijd: bij patiënten van 80 jaar oud is de kans op de diagnose prostaatkanker 16 keer groter dan bij patiënten van 50 jaar oud.

Hoe ontwikkelen zwelling en ettering zich tot kanker? Neoplasie treedt op wanneer het proces van celrijping en differentiatie wordt verstoord. Neoplasie verandert, indien onbehandeld, in een tumor.

Kanker in de eerste stadia is verborgen. Het is moeilijk te detecteren bij rectaal onderzoek. Kwaadaardige prostaattumoren worden echter vaak aangetroffen onder de mannelijke bevolking. Dit type oncologie staat op de tweede plaats na longkanker.

Houd er rekening mee dat prostatitis asymptomatisch kan zijn. Bezoek eens per jaar een uroloog of androloog voor preventieve doeleinden. Als u symptomen van prostatitis ervaart, raadpleeg dan onmiddellijk een arts.